เป็นเรื่องที่แต่งเองค่ะ ตั้งแต่ปิดเทอมก่อนแล้ว ตอนนั้นเพิ่งได้สัมผัสบรรยากาศการเรียนกวดวิชาแล้ว ก็รู้สึกได้ว่ามันช่าง…อเมซซิ่งจริงๆ

คือไม่เคยเห็นผู้ใดตั้งใจได้มากขนาดนี้ อาจเป็นเพราะเราขี้เกียจด้วยแหละ (แป่ววว)

++++++++++++++++++++++++++++++++

กลวิธีไม่ธรรมดาในการเรียนกวดวิชา…ที่จะทำให้ต้องอึ้ง ทึ่ง เสียววว

ด้านแฟชั่น

1. เรามักจะเห็นเพื่อนๆร่วมคอร์ส ใส่เสื้อผ้ามาแบบ…เอิ่ม…โหลมาก อันประกอบด้วย เสื้อยืด หรือเสื้อเชิ้ต และกางเกงยีน หรือกางเกงขาสั้น สามส่วน สี่ส่วนก็เถอะ *แต่มันก็ดูเหมือนๆกันอยู่ดี ไม่สะดุดตาเลยใช่มั้ยคะ(นานๆทีจะเห็นมีคนใส่กระโปรง)
2. การได้เห็นอะไรใหม่ๆ ก็นับว่าไม่เสียชาติเกิด และอาจทำให้หายง่วง(โดยเฉพาะถ้าคุณต้องเรียนกับจอทีวี) และจะมีคนจำหน้าคุณได้ง่ายดาย ไปที่ไหนก็มีแต่คนทัก
3. เมื่อเล็งเห็นประโยชน์แล้ว เราก็มาเริ่มกันดีกว่า เช่น เราอาจจะเริ่มต้นด้วยการใส่ชุดคอสเพลย์(ถ้าคุณเป็นคนที่ชอบด้านนี้) หรือชุดพละ เพื่อให้ชาวบ้านเริ่มสงสัย และอาจจะพัฒนามาใส่ชุด รด. หรืออย่างอื่นได้ในเวลาต่อมา
4. เมื่อคนเริ่มเห็นจนชินตา เราก็ต้องพัฒนามากกว่าเดิม เพื่อไม่ให้ถูกเขม่น หรือแต่งมาประชันกันโดยง่าย โดยเราจะต้องพัฒนาให้ซับซ้อนซ่อนเงื่อนมากกวาเดิม เช่น แต่งตัวเป็นตัวตลก(จะเอาเวอร์ชั่นผีก็ได้ เติมเลือดปลอมเข้าไป) ซาดาโกะ แฟนทั่มออฟดิโอเปร่า ฯลฯ แล้วรับรองได้ว่าทุกคนที่เรียนคอร์สเดียวกับคุณจะไม่มีวันลืมเลือนเด็ดขาดค่ะ เพราะอาจจะเรียนไปสยองไป ถ้าคุณแต่งเป็นผีซะจนเหมือนจริง(บางคนอาจหน้าตาให้อย่างสุดๆ) และควรจะทักทายคนข้างๆด้วย จะสวัสดีเป็นภาษาอะไรก็ว่ากันไปค่ะ

ด้านหมู่คณะ

1. เวลามาเรียนกวดวิชา คงจะมีหรอกนะคะที่เรามาเรียนแค่คนแรกและคนเดียวในโรงเรียน ประมาณว่าเป็นตัวแทนอย่างไม่เป็นทางการ เป็นไปไม่ได้ค่ะ! ถ้าสถานที่เรียนอยู่ใกล้โรงเรียน เพราะจะต้องเห็นเพื่อนร่วมสถาบันมาอยู่ในส่วนของที่นั่งรอ(ห้องโถงใหญ่)ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนในห้อง ต่างห้อง ต่างระดับ แต่คงไม่มีต่างภพค่ะ ต่างดาวก็ยิ่งไม่มีใหญ่
2. เพื่อความรักสถาบัน การนัดกันใส่เสื้อกีฬาสี ชุดนักเรียน และชุดพละ อาจจะไม่เพียงพอเสียแล้ว เพื่อประกาศแสนยานุภาพ เราจึงต้องมาตั้งวงกลม ร้องเพลงสถาบันด้วยเสียงอันดังก้อง และแสดงออกถึงความรักสถาบัน หรือจะบูมก็ได้(หลายโรงเรียนต้องมี) รับรองว่าจะต้องมีคนตื่นตะลึง งงงวย และหมั่นไส้(โปรดระวังเค้าจะมาดักตีละกันค่ะ)
3. จากข้อสอง และพอขึ้นไปเรียน โปรดอย่าทำขายขี้หน้า ด้วยการหลับเข้าเฝ้าพระอินทร์ จับ(เข่า)กลุ่มคุย สวีทหวานแหววกะแฟน ไม่ตั้งใจเรียน เพราะจะทำให้โรงเรียนอื่นเยาะเย้ยเอาได้ และจบ(?)ลงด้วยการยกพวกตีกัน จนทางสถาบันกวดวิชาต้องบอยคอตโรงเรียนท่าน
4. สุดท้ายนี้(แต่ไม่ท้ายสุด) ก็ช่วยกันเรียน เก็บความรู้และเอามาติวกันนะคะ ให้สมกับค่าเรียนเป็นพันๆต่อคอร์สหน่อย จะได้สร้างคุณค่าต่อไป แต่อย่าทิ้งความรู้จากโรงเรียนด้วยนะคะ ถือซะนะคะว่าติว นะๆๆๆๆ

ด้านโภชนาการ

1. มันก็ต้องมีล่ะค่ะ ที่ต้องมีการเอาขนมขึ้นมาบริโภคกันในเวลาเรียน โดยเฉพาะคนที่ต้องเรียนหน้าจอทีวี เพราะอาจารย์ที่สอนคงไม่เห็นเวลาเรากินใช่มั้ยล่ะคะ ฮ่าๆๆ(ถ้าเห็นได้สงสัยต้องหนีด่วน ผีหลอก) เพราะการกินขนมนั้น จากการวิจัยโดยคนเขียน พบว่าจะทำให้หายง่วงได้เป็นปลิดทิ้ง! จากที่บางครั้งแอบหลับเฝ้าพระอินทร์มาบ้าง (อุ๊บส์!!! เผยความลับออกมาแล้ว)
2. การกินขนม ลูกอม อมยิ้ม(จูปาจุ๊บ) ในห้องนั้น เป็นสิ่งที่กระทำได้ทั่วไป ถึงคุณจะเอากูลิโกะป๊อกกี้ มะม่วงดอง หรือมะขามมากิน ก็ยังเป็นสิ่งที่ธรรมดาอยู่ดี ไม่ๆๆ เราต้องทำอะไรให้เด่นกว่านั้น เพื่อให้เป็นความทรงจำระลึกเพื่อนร่วมคอร์สไปจนวันตาย และเป็นตำนานสืบทอดไปอีกเป็นพันๆปี (เว่อร์มาก)
3. เพื่อให้ไม่น้อยหน้าคนอื่นๆ เราจึงต้องเริ่มตั้งแต่มื้อเช้า คือต้องเอากับข้าวใส่กล่อง ใส่ปิ่นโตมากินเวลาเรียนเลยจะเยี่ยมสุดๆ หรือจะหอบอาหารสำหรับการปิคนิคได้ สำหรับคนที่คิดกะจะเรียนเสร็จ แล้วค่อยไปนั่งปูเสื่อที่สวนสาธารณะ(เช่น เรียนเสร็จค่อยนั่งรถตู้ไปจตุจักร แล้วไปสวนรถไฟ เป็นต้น) แต่ดันหิวเสียก่อน ก็เอามากินซะเลย หรือจะสั่งพิซซ่าถาดใหญ่มากินก็ไม่ว่า ที่สั่ง 1 ถาดแล้วแถมอีกถาดน่ะ โอเคเลย ตบท้ายด้วยไก่ทอดก็ไม่เลว
4. อ้าว…เออใช่…ในห้องเรียนมันมีเนื้อที่จำกัดนี่หว่า ลืมแฮะ เนื่องจากเป็นเก้าอี้เล็กเชอร์ที่ติดกันเป็นแพ มีเนื้อที่จำกัด โต๊ะก็เล็ก วางได้แค่หนังสือ ถ้ามีที่ว่างข้างๆ(เช่นไม่มีเจ้าของ และคนข้างๆโดดมาเป็นเวลาหลายวัน) เราก็ใช้ให้เป็นประโยชน์ซะ และถ้าไม่มีที่ เราก็วางใต้เก้าอี้ซะเลย และกินหมดชิ้นแรกค่อยก้มตัวไปหยิบชิ้นสอง

สุดท้ายนี้ ก็ตั้งใจเรียนกันให้มากๆนะคะ อย่าโดดเรียน อย่าเลียนแบบตามข้อปฏิบัติ(บางข้ออันมั่วซั่ว)นี้ และอย่าทำในสิ่งที่ไม่ดีค่ะ สวัสดีค่ะ